در دایره فرمان،ما نقطه تسلیمیم؛لطف آنچه تو اندیشی،حکم آنچه تو فرمایی...

قسم بر انشقاق فرد منشق // زمین خالی مباد از حجت حق
خمینی حجت حق بر زمین بود // امین دین ختم المرسلین بود
خمینی رفت فرزندش علی هست // خدارا شکر بر امت ولی هست
من ماندمو گوشه ای دلی تنگ // با دفترخاطراتی از جنگ
ای جنگ چه شد که قهر کردی // در کام امام زهر کردی
ای مرز میان مرد و نامرد // گر مرد رهی دوباره برگرد
آنان که به غرب میشتابند // خائن به امام و انقلابند
ای آنکه به غرب میگریزی // با غرب چگونه می ستیزی
ای بیخبر از سیاست و دین // بس کن سر جای خویش بنشین
ای تیر و کمان به کف گرفته // مولای مرا هدف گرفته 

ای خون به دل امام کرده // در نفی ولی قیام کرده 

ای عمر گران به باد داده // دل در کف قوم عاد داده

آیا خبر از معاد داری ؟
اینک دشمن زبان دراز آمد // آن راه که رفته بود باز آمد
او افعی زخم خورده را ماند // دندان به هم فشرده را ماند
باز آمد تا زما عنان گیرد // نگذاریمش دوباره جان گیرد
باز آمد و فتنه زیر سر دارد // غافل که خلیل ما تبر دارد
غافل که بسیج را هلاکی نیست

از جبهه بوق جنگ باکی نیست
چون دست خدا فشرد دستم را // نظاره نمی توان شکستم را
بر دشمن هرچه هست بر من نیست // خزلان و غم شکست بر من نیست
من دست خدا در آستین دارم // چون ساعقه خشم راستین دارم
بر سینه ابر طبل میکوبم // تا کیسه رعد را بر آشوبم
ای رهبر حق شناس و آگاهم // تا لحظه مرگ با تو همراهم
امروز منم چو چنگ در چنگت // آینه روشن دل تنگت
امروز من و تو هردو دل تنگیم // بر شانه خاک آسمان رنگیم
ای تیر مرا بگیر در مشتت // بنواز به سر حلقه انگشتت
مضرابم زن که در سرور آیم // کز زخمه تو به شوق و شور آیم
مضرابم زن که ناله ها دارم // آتش ز فغان لاله ها دارم
امروزکه راه عشق پر پیچ است //

حکم آنچه تو میکنی دگر هیچ است
ما منتظریم تا محرم گردد // هنگامه امتحان فراهم گردد
ما میدانیم تیغ حلقوم شما//یک مو ز سر علی اگر کم گردد