آقای هاشمی ، خمینی می آید

هاشمی را دوست دارم و یا صادقانه بگویم دوست میداشتم ، آن زمان که خطبه های او ، بخصوص خطبه های عدل او ، درام القرای جهان اسلام ، شیطان بزرگ را آزار می داد . من در پوست خود نمی گنجیدیم و او را دوست می داشتم ، خطبه های او جان داشت ، روح داشت ، خمینی داشت ، با خامنه ای نسبتی داشت . انگار" سر از کفن شهیدان بر آورده بود و با ما سخن می گفت "بر راهمان روشنی می بخشید و ما در اوج دلتنگی از او می آویختیم و شادمان از اینکه " جهان اسلام زنده است ، تا زمانی که هاشمی زنده است " ( امام خمینی ) از پای خطبه هایش که بر می خاستیم ، روحمان ، زمان را می فهمید و اسلام ناب محمدی را ، عدل علی را .
 از " قصر های قیصری " هیچ نشانی نبود ، " خانه های کسروی " هنوز جان نگرفته بود ، " مرکبان قارونی " چشم هیچ مسلمانی را آزار نمی داد ، " آوند های فرعونی " از خطبه های رفاه " به وجد نیامده بود . آن زمان هاشمی استوانه نظام بود و در نهایت دوست داشتنی.


و اما ،
 چند روز دیگر خمینی می آید.
راستی هاشمی چه خواهد کرد ،
آنگاه که خمینی پرسید ، آن زمان که ما نه بالی داشتیم و نه پری و در هیچ اقیانوسی تخمی نیفکنده بودیم ، من فریاد می زدم " آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند " حال ، حال فعلی تو را چه شده است که : « وزیر اقتصاد تو ( نوربخش ) و رئیس کل بانک مرکزی ( عادلی ) در هتل ماریون نیویورک با عنوان « توسعه اقتصادی ایران » بر سر سفره 800 تن از سرمایه داران فراری می نشیند .» ( دوران سلام ، ص 120 ، کریم ارغنده پور ) و یا اگر گفت : « دعوت از سرمایه داران فراری همچون " لاجوردی ها " و " برخوردارها " دقیقا نقطه مقابل تفکر امام ( من ) است ، و چرا آن همه مستاصل به این نتیجه رسیدی که برای چاره اندیشی مشکلات کشور ، به سرمایه گذاری ، سرمایه داران فراری دل ببندی ... آیا نباید توقع داشته باشیم که نگویند همه ارزش های دوران انقلاب به ضد ارزش تبدیل شده است ؟ آیا ملاقات با سرمایه داران فراری ، ایران را به زمان شاه مبدل نمی ساخت ؟ ( سید احمد خمینی ، سلام 31/2/70 )
براستی هاشمی چه پاسخی خواهد داشت، لابد خواهد گفت : من همواره « پشتیبان ولایت فقیه » بوده ام و اگر خمینی آسیب ها را بر شمرد چی ؟ اصلا اگر سراغ " مهدی " را گرفت چی ؟! نخواهد گفت قرارمان این نبود که « مهدی » در خیابان های لندن ظهور کند !
خدا کند او نداند و کسی بر او نگوید که در خیابان های تهران جامه از تن فرزندان بسیجی تو در می آورند ( + ) وای اگر بفهمد ، میر حسین پشتیبان ولایت فقیه نیست و با آمریکا و انگلیس و اسرائیل هم دل و هم زبان شده است و بدتر ، نشان سبز علی را در خیابان های نیویورک بر گردن گوگوش می آویزد و یا کروبی از " کاه " های نظام  ، برای رسانه های آمریکا و انگلیس و اسرائیل " کوه " می سازد ، خمینی گردنشان را خورد خواهد کرد .
و آن وقت هاشمی چه خواهد کرد ؟ باز هم سکوت !
ضرب المثلی است که می گوید : « اگر به تعقیب دو خرگوش بروی ، آن وقت هیچ خرگوشی نخواهی داشت » و هاشمی نیز چندین سال است ، درست از آن زمان که دیگر چنگی به دل نمی زند و به قول" جیمزمور " خبرنگار بی بی سی در تهران که در حضور هاشمی به او گفت : « شما قلبی اصولگرا دارید و با ریه اصلاح طلب تنفس می کنید .». با این زیست دو گانه ، او چشمی به این دارد و چشمی به آن . و تمایل دارد در خیابان های « اعتدال و توسعه » بین اصلاح طلبان سبز و اصولگرایان سرخ پل بزند و هم زمان دو خرگوش را پی بگیرد . اما ...
   آقای هاشمی ، خمینی می آید . دوازده بهمن « ماه » می آید .

حسین قدیانی

دیشب/ سازمان هواشناسی گزارش داد/ «اینک در بهار آزادی» / همه جا آفتابی است/ و «فردا چو بهار آید صدلاله به بار آرد»/ و همه جاده‌های کشور باز است/ الا جاده انقلاب/ که در آن چند بهمن افتاده به این بزرگی/ از برف رشته‌کوه بی‌بصیرتی / جاده مه‌آلود است/ و از ماموران پرتلاش اداره راه/ کاری ساخته نیست/ در مسیر شمال به جنوب/ عده‌ای از راننده‌ها/ از بس بوق زدند/ کوه ریزش کرد/ در جاده انقلاب/ روی یکی از تابلوها نوشته بود/ یکی بود یکی نبود/ غیر از خدای مهربون/ هیچ‌کی نبود/ جاده لغزنده است/ دشمنان مشغول کارند/ با احتیاط برانید/ سبقت ممنوع/ دیر رسیدن به پست ریاست‌جمهوری/ بهتر از هرگز نرسیدن به امام است/ حداکثر سرعت مجاز، سرعت حرکت ولی‌فقیه است/ اگر پشتیبان ولایت‌فقیه نیستید/ لااقل کمربند دشمن را نبندید/ با دنده لج حرکت نکنید/ با وضو وارد شوید/ این جاده مطهر به خون شهداست/ «قسم به اسم آزادی، به لحظه‌ای که جان دادی»/ «که تا آخرین نفس راهت را ادامه خواهیم داد ای شهید»/ به دلم افتاده/ امسال امام زودتر می‌آید/ الان خمینی/ خودش در پاریس است/ و دلش اینجا/ اما اینجا/ عده‌ای در شمال تهران هستند و دلشان با BBC است/ و من دارم «در دل تار شب ای شهیدان» / سرود «خمینی ای امام» را/ تمرین می‌کنم/ و به روح‌الله می‌گویم/ تو از «تبار حسین شهیدی» / «از دیار سرور و خدایی» / «ما در ره اسلام، پیمان خون بستیم»/ اوباما خیال کرده/ «ما نوگل بهاریم»/ «اما امام ما گفت»/ هر چه فریاد دارید/ بر سر آمریکا بکشید/ «ای مجاهد، ای مظهر شرف»/ رسمش این نبود که در جاده انقلاب/ غائله برپا کنی/ این صندلی که بر آن تکیه زدی/ «از اشک یتیمان است از خون شهیدان است»/ «آمده موسم فتح و ایمان»/ الان چه وقت پرپر کردن لاله‌هایی است/ که «سر زد ز خون شهیدان؟!»/ «دشمن ما منطق ضدبشر دارد»/ «بحر وطن! نوکر اجنبی»/ «خود تو بگو، چه ثمر دارد؟»/ سارکوزی می‌خواهد/ نوفل لوشاتو را بفروشد/ و با پولش/ در ایران/ انقلاب مخملی راه بیندازد/ دیشب وقتی/ اخبار ساعت 9 را گوش دادم/ «ما همه پیرو خط رهبریم» نبود/ و تیتراژ خبر تغییر کرده بود/ و به جای «انجز وعده»/ ادای BBC را درآورده بود/ ما اگر بر صف دشمنان حمله می‌بردیم/ در صفوف خودی رخنه ایجاد نمی‌شد/ و بهمن، جاده انقلاب را نمی‌بست/ من عاشق بهمن انقلابم/ نه بهمن جاده چالوس/ و در دهه فجر به دنیا آمده‌ام/ من با انقلاب هم‌سن‌ام/ جشن تولد ما در یک روز است/ یار دبستانی من انقلاب است/ من و انقلاب/ چند روز دیگر/ وارد سی ‌و دومین سال بهار زندگی‌مان خواهیم شد/ و چه زجری کشیدند/ آنها که من و انقلاب را/ از آب و گل درآوردند/ من نمک‌نشناس نیستم/ فقط یک سوال دارم/ «این بانگ آزادی کز خاوران خیزد»/ یا از نیاوران؟!/ و «حرف امام این بود، در سرزمین ایران، پاینده‌ است اسلام» / من رانندگی را در همین جاده انقلاب/ یاد گرفته‌ام/ اما راننده فرمول یک هم/ نمی‌تواند چشم بسته حرکت کند/ شوماخر هم خلاف کند/ پلیس باید به «مرّ قانون» عمل کند/ مگر اینکه رشوه گرفته باشد! / ماشین من/ بیمه آسیا نیست/ «بیمه انقلاب» است/ و پدرم اول انقلاب در کمیته بود/ و خوب شد که در جنگ شهید شد/ و از کمیته X سر درنیاورد/ من جلوی آینه ماشین/ علامت X نگذاشته‌ام/ پلاک پدرم را آویزان کرده‌ام/ و وصیتنامه‌اش/ هنوز هم/ آویزه گوشم است/ وصیتنامه پدرم/ نامه‌ای بود خطاب به امام/ که هم سلام داشت/ و هم والسلام/ سرگشاده نبود/ الان سختگیرترین ویراستارها هم/ که از همین دل‌نوشت/ هزار و یک غلط درمی‌آورند/ نمی‌توانند از وصیتنامه بابااکبر/ یک غلط بگیرند/ غلط - غلوط/ در نامه‌های شیخ زیاد است/ من دیکته را / از معلم سال اولم یاد گرفتم/ نه از آقای جین شارپ! / و پدرم عاشق امام بود/ و با «پرواز انقلاب»/ بال درآورد/ و رفت مهرآباد که در فضایش / «بوی عطر شقایق پیچید» ه بود / من می‌خواهم به آن خلبان بگویم/ امسال دست امام را محکم‌تر بگیرد/ و امام را زودتر بیاورد/ من دلم برای خمینی تنگ شده/ هوای روح‌الله افتاده به سرم/ پدرم بعد از جمعه سیاه می‌گفت/ «که راه ما باشدا راه تو ای شهید»/ پدرم «دست قهار خلق خدا بود» / و قبل از انقلاب/ عکس خمینی را/ به طلق موتورش زده بود/ و چند بار از ساواک کتک خورد/ نوش جانش/ مامور ساواک می‌گفت/ به خمینی فحش بدهی/ ولت می‌کنم/ و پدرم به شاه فحش داد/ و گفت/ «ما بچه‌های ایران جنگیم تا رهایی فریادمان بلند است نهضت ادامه دارد»/ ...

... پدرم/ در ره منزل لیلی/ مجنون بود/ و می‌گفت/ «آنکه بر ظلم شب حمله‌ور شد»/ خمینی بود/ «سران فتنه» بعدا آمدند!/ من یک روز/ وصیتنامه پدرم را چاپ می‌کنم/ الان زود است/ می‌ترسم با این نامه‌ها و بیانیه‌ها/ اشتباه گرفته شود/ و می‌ترسم بیفتد زیر بهمن جاده انقلاب/ و دیده نشود که «در زمستان / بهاران آمد / آدم از قعر دوران آمد».

«خمینی ای امام، خمینی ای امام»/ امسال زودتر بیا/ من می‌دانم امسال هم که بیایی/ اول می‌آیی به ما سر می‌زنی/ و بعد ای «حبل‌المتین توده‌های آرزومند»/ باز هم می‌روی بهشت‌زهرا(س)/ و برای شهدای راه انقلاب/ فاتحه می‌خوانی/ شهدایی که قرآن گفت زنده‌اند، شهیدان اسلام‌اند/ و امروز/ عده‌ای می‌خواهند/ از زنده‌هایی که راست‌راست راه می‌روند/ شهید بسازند/ گوش من فقط «ندا»ی هل من ناصر ولایت را می‌شنود/ امسال زودتر بیا خمینی/ «مقدمت را اماما! شهیدان با نثار تن خود گشودند»/ بیا خمینی/ من دلم برای تو تنگ شده/ و برای «الله‌اکبر»ی که «مرتضایی‌فر» گفت/ اماما! دیروز عده‌ای معدود/ پشت‌بام رفتند/ و الله‌اکبر گفتند/ که ترجمه‌اش این بود/ آمریکا بزرگ‌تر از آن است که وصف می‌شود!/ امروز /اماما! /«ما نغمه الله‌اکبر بر زبان داریم»/ و البته قرائت‌ها از دین زیاد شده/ و کم مانده VOA بر «چهل حدیث» تو/ تفسیر بنویسد/ اماما! من از طرف آنها/ که عکست را پاره کردند/ معذرت می‌خواهم/ آنچه در موزه رفت/ «ایسم»‌هایی بودند که دچار «ایست» قلبی شدند/ جای تو در قلب ماست/ که بت‌شکن بودی/ و نترسیدی که CNN/ تو را مخالف حقوق بشر بخواند/ اماما! با وجود تو بود/ که «در زمستان بهاران آمد» / من از طرف آنها که/ به تو جام زهر دادند/ معذرت می‌خواهم/ اماما! امسال زودتر بیا/ «پرواز انقلاب» را جلو بینداز/ من با «بصیرت»ام/ و کام تو را شیرین خواهم کرد/ اماما! امسال زودتر بیا/ لااقل به خاطر خامنه‌ای/ مگر نگفتی که سیدعلی/ چون خورشید می‌درخشد/ اینجا اما عده‌ای پشتیبان آمریکا شده‌اند/ و به خورشید پشت کرده‌اند/ و بر اصل ولایت‌فقیه/ شعار مرگ می‌دهند/ و عده‌ای از تو دم می‌زنند/ تا او را بکوبند/ و از همت حرف می‌زنند/ تا مرا بکوبند/ بنشین اماما! در همان صندلی معروف/ کنار مزار شهدا/ و باز هم به پشتیبانی ما/ توی دهان‌شان بزن/ اماما! / دولتی که تو تعیین کردی/ به پشتیبانی رای ما بود/ اما امروز/ می‌خواهند رای ما را به انقلاب/ به پشتوانه سفارت انگلیس/ نادیده بگیرند/ و در جاده انقلاب/ حتی از تو/ از اسلام ناب/ عبور کنند.

اماما! باز هم بیا/ امسال زودتر بیا/ تا برایت بخوانیم/ «تو شمشیر خدا بر قلب کفار گران‌جانی»/ «غریو لاتخف سر ده به گلبانگ مسلمانی»/ اماما! / «ما چون خمینی رهبری روشن‌زبان داریم»/ که تو گفتی لیاقت رهبری دارد/ و ما هر وقت/ دل‌مان برای تو تنگ می شود/ خامنه‌ای را نگاه می‌کنیم/ «دشمن بداند ما موج خروشانیم»/ «زاییده بحریم فرزند توفانیم»/ «در سنگر اسلام بگذشته از جانیم»/ «بازو به بازو صف به صف ما آهنین چنگیم»/ «سنگر به سنگر جان به کف آماده جنگیم».

«ای گذشته ز جان در ره هدف»/ «ز ما تو را درود،ز ما تو را سلام»/ «خمینی ای امام، خمینی ای امام».

برای اولین بار قوی‌ترین اسناد از اعترافات مقام‌های ارشد آمریکا، انگلیس و فرانسه در زمینه خیانت‌های آنها به ایران و انقلاب اسلامی، در مجموعه مستند «116 روز نوفل لوشاتو» فاش می‌شود.

به گزارش سایت خبری سیمافیلم، برای اولین بار قوی‌ترین اسناد از اعترافات مقام‌های ارشد آمریکا، انگلیس و فرانسه در ارتباط با دوران مختلف تاریخی از کودتای 28 مرداد تا انقلاب اسلامی، در مجموعه مستند «116 روز نوفل لوشاتو» فاش می‌شود.

با توجه به این که تنها یک هفته به پخش این مجموعه مستند از شبکه یک سیما زمان باقی مانده است، عبدالحمید ارجمند محقق و تهیه‌کننده این مجموعه، گفت: قوی ترین اسناد در رابطه با انقلاب اسلامی، تبعید امام به شهرک نوفل لوشاتوی فرانسه و... از زبان مقام های ارشد آن زمان از جمله دیوید اوون وزیر وقت امور خارجه انگلیس و گری فیک مشاور امنیت ملی در زمان کارتر رئیس جمهور وقت آمریکا، رابرت آرمائو محافظ شخصی محمدرضا پهلوی در هنگام فرار از ایران، نخست وزیر وقت فرانسه و نماینده ایران در سفارت آمریکا و برخی از دیپلمات‌های آمریکایی در زمان انقلاب اسلامی بیان می‌شود.

ارجمند در ادامه در خصوص انتشار اسناد مربوط به سال 57 که چندی پیش مرکز اسناد محرمانه انگلیس اقدام به چاپ آن کرد، گفت: باید بگویم که به گزارش‌هایی که در آن زمان فقط جنبه اطلاع رسانی میان نیروهای جزء سفارتخانه‌ها داشته است، نباید لفظ سند اطلاق کرد. همچنین توجه به این نکته که چرا وزارت خارجه انگلیس بعد از 30 سال در چنین برهه‌ای، تصمیم به انتشار این اسناد گرفته است، باز جای تأمل و بحث دارد.

وی در خصوص تفاوت کار آنها و آنچه که در مجموعه «116 روز نوفل لوشاتو» اتفاق افتاده، افزود: ما سعی کرده‌ایم تا در این مجموعه، با اشخاصی که در آن زمان در رأس کار قرار داشتند و همچنین از نزدیک با فضای سیاسی انقلاب اسلامی ایران آشنا بودند، گفت‌وگویی شفاف و رودررو داشته باشیم و مانور دادن کشور انگلیس و اشخاص بیگانه بر روی اسناد کم اهمیتی که به تازگی از سوی مرکز اسناد این کشور منتشر شده، فکر نمی‌کنم زیاد حائز اهمیت باشد و بر روی افکار عمومی تاثیر بگذارد.

این مجموعه مستند را فرشاد اکتسابی کارگردانی و عبدالحمید ارجمند برای مرکز سیما فیلم تهیه و تولید کرده است که عوامل تولید آن عبارتند از ؛ محققان: دکتر ابوالفضل آقابابا ، نسرین زمهریری، منیژه برادران و مولود شاه کرمی ، طراح و نویسنده: عبدالحمید ارجمند، تصویربردار: آرش شیروانی ، صدابردار: احمد مقدم ، طراح دکور، صحنه و لباس : احمد گلریز ، طراح چهره پردازی :فریور معیری ، جلوه های ویژه میدانی :اصغر پورهاجریان ، جلوه های ویژه رایانه ای:محمد سیحونی، کمیک استریپ :حسن تبریزی، گفتار متن: داوود نماینده ، جواد پزشکیان، کریم بیانی ، حمید منوچهری ،بازیگران :اکبر رحیمی ، شهریار فخاری ، حسین وجدانی ، علی آراسته ، علی اصغر کاووسی ، محمد بهپوری، حسین اطهمی و ... تدوین: فرشاد اکتسابی و موسیقی امید فتح‌اللهی