چیزهایی که از اینترنت نمیدانیم(خیلی جالبه)

آمریکا از همه برابرتر است!
اختیاردار اینترنت کیست؟ پاسخ رسمی و معمول چنین سوالی این است: ‌‌هیچ کس. ‌‌اما این تنها نیمی از واقعیت است. ‌‌اگر همه در فضای آنلاین با هم برابرند، ‌‌باید گفت که ایالات متحده از همه برابرتر است! البته توضیح این مطلب دشوار است زیرا اینترنت مجموعه‌ای از پروتکل هاست که کامپیوترها از طریق آن و از طریق سرورهای بی‌‌شمارو کابل‌ها به هم متصل می‌شوند که البته بخش عمده‌ای از آنها نیز در دستان بخش خصوصی است. ‌‌اما از لحاظ تأثیرگذاری، ‌‌تعادل در قدرت حاکم بر اینترنت از طریق آیکان (ICANN) ‌که مقر آن در کالیفرنا است تأمین‌‌ می‌شود! آیکان یک سازمان غیرانتفاعی است که قانونگذاری در حوزه نام‌های دامنه‌ای چون. ‌com و. ‌org را بر عهده دارد. ‌‌از آنجا که وضعیت موجود نام‌های دامنه و سایر حواشی از سوی آیکان به وزارت اقتصاد آمریکا ‌‌گزارش می‌شود، ‌‌بنابراین دولت آمریکا ‌‌به طور مستقیم بر اینترنت نظارت دارد. ‌‌تا کنون بارها چین، ‌‌روسیه و کشورهای اروپایی به شرایط حاکم بر اینترنت اعتراض و ابراز نگرانی کرده اند. ‌‌هر کشوری که بخواهد تغییری در نام‌های دامنه یا پسوندهای اینترنتی خود بدهد، ‌‌باید درخواستش را به آیکان اعلام کند. ‌‌در این جریان، ‌‌گزارش آیکان به وزارت اقتصاد می‌رود و در فرایند اداری این موضوع، ‌‌در واقع آمریکا ‌‌است که تصمیم می‌گیرد چه کسی در اینترنت باشد و چه کسی نباشد. ‌‌البته قرار است این شرایط ناخوشایند به بحث گذاشته شود تا در نهایت تکلیف حاکمیت بر فضای وب برای همه روشن شود. ‌‌

اینترنتی به وسعت دریاها!
جان پلیفر یکی از دانشمندان قرن هجدهم زمانی که از تاریخچه دراز زمین آگاه شد گفت: ‌‌وقتی به گذشت زمان فکر می‌کنم، ‌‌گیج می‌شوم. ‌‌حالا اگر پلیفر هنوز زنده بود، ‌‌قطعا با وجود اینترنت به سرگیجه‌ای اساسی دچار می‌شد. ‌‌زیرا گوگل در سال 2005 اعلام کرد، ‌‌در اینترنت حداقل 5 میلیون ترابایت اطلاعات وجود دارد! این یعنی بیش از یک گیگابایت به ازای هر 4میلیارد و 500 بار گردش زمین دور خورشید! راه‌های ساده تری هم برای نشان دادن بزرگی اینترنت وجود دارد. ‌‌بررسی‌های اخیر نشان می‌دهد، ‌‌بیش از یک میلیارد نفر از طریق کامپیوتر به اینترنت متصل می‌شوند ‌‌در حالی که نزدیک به یک میلیارد نفر دیگر هم برای اتصال از موبایل استفاده می‌کنند. ‌‌در بزرگی اینترنت شکی نیست. ‌‌در جولای 2008، ‌‌موتور جست و جوی Cuil به کاربران معرفی شد که ادعای بزرگ‌ترین بودن را داشت. ‌‌این موتور جست و جو اعلام کرد که بیش از 120 میلیون صفحه وب را فهرست کرده است. ‌‌اما هنوز این موتور جست و جو کارش را شروع نکرده بود که گوگلی‌ها گفتند فهرست آنها به یک‌تریلیون صفحه رسیده است! این ارقام در حالی اعلام می‌شود که بعضی عقیده دارند، ‌‌فهرست صفحات موجود در وب بیش از این‌ها است و احتمال اینکه بسیاری از صفحات توسط گوگل و Cuil فهرست نشده باشند وجود دارد. ‌‌اینترنت حتی از آنچه که هست بزرگ تر می‌شود. ‌‌گوگلی‌ها می‌گویند هر روز میلیاردها صفحه جدید در اینترنت ایجاد می‌شود و در لحظاتی که شما برای خواندن این گزارش زمان صرف می‌کنید احتمالاً 700 هزار صفحه جدید متولد شده‌اند. ‌‌

سیاهچاله‌های اینترنتی
اگر بی‌‌پروا در اینترنت به گشت و گذار می‌پردازید و به اخطارهای مرورگر وبتان که برخی سایت‌ها را از نظر امنیتی تأیید نمی‌کند، ‌‌توجهی ندارید، ‌‌باید هر از گاهی خودتان را برای پاک شدن خود به خود و ناگهانی ایمیل‌ها یا غیرقابل دسترسی بودن برخی سایت‌های مورد علاقه تان به دلیل حمله کرم‌ها یا ویروس‌ها آماده کنید. ‌‌علاوه بر این ها، ‌‌مشکل دیگری وجود دارد که از آن به نام «سیاهچاله‌های اطلاعاتی» یاد می‌کنند. ‌‌وقتی سیاهچاله‌ها شکل می‌گیرند، ‌‌بسته‌های اطلاعات در شبکه ناپدید می‌شوند. ‌‌سیاه چاله‌ها ممکن است به دلیل قطعی در ارتباط، ‌‌روترهایی که درست کار نمی‌کنندو مشکلات دستگاه‌هایی که آدرس‌ها را فهرست و ترافیک اینترنتی را هدایت می‌کنند به وجود آیند. ‌‌این سیاهچاله‌ها همه جور مشکلاتی برای وبگردها ایجاد می‌کنند، ‌‌از ناپدید شدن اطلاعات تا مواردی که در وب ذخیره کرده اید و هزاران چیز دیگر. ‌‌یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه واشنگتن در سیاتل از زمان آغاز بررسی‌ها در سال 2007 ‌تا کنون موفق به کشف یک میلیون و 500 هزار سیاهچاله اینترنتی شده است. ‌‌اغلب این سیاهچاله‌ها حداقل برای 2 ساعت باقی می‌مانند و مشکل اینجاست که نمی‌توان حدس زد دفعه بعدی در کجا ظهور خواهند کرد ‌‌به همین دلیل، ‌‌امکان هشدار دادن به کاربران برای پرهیز از گرفتاری در این سیاهچاله‌ها وجود ندارد. ‌‌

دشمن محیط زیست
ایمیل زدن از این سوی اقیانوس اطلس به سوی دیگر اقیانوس، ‌‌احتیاج به هواپیمای جت و سوزاندن سوخت ندارد، ‌‌اما حتی اینترنت نیز هوا را آلوده می‌کند. ‌‌بر اساس تخمین‌هایی که ارایه شده، ‌‌هر سال 152 میلیارد کیلووات ساعت برای فعالیت دیتا سنترها که از زیرساخت‌های مورد استفاده در اینترنت هستند، ‌‌برق مصرف می‌شود. ‌‌علاوه بر این، ‌‌کامپیوترها و متعلقات آنها که برای اتصال به اینترنت مورد استفاده قرار می‌گیرند، ‌‌از عوامل انتشار گاز دی اکسید کربن به شمار می‌روند. ‌‌در واقع 2 درصد دی اکسید کربنی که به واسطه فعالیت‌های انسانی در هوا انتشار می‌یابد، ‌‌ناشی از کاربرد اینترنت است. ‌‌البته نحوه استفاده ما از کامپیوتر نیز اثرات خاص خود را دارد. ‌‌بنا بر گزارش‌های گوگل، ‌‌برای تهیه برق مورد نیاز ‌یک جست و جوی اینترنتی، ‌‌چیزی نزدیک به 200 میلی گرم دی اکسید کربن تولید می‌شود. ‌‌این مقدار شاید زیاد به نظر نرسد اما اگر بدانیم که یک هزار جست و جویی که در اینتر نت انجام می‌شود، ‌‌دی اکسید کربنی به اندازه یک سفر یک کیلومتری خودروها ایجاد می‌کند، ‌‌ماجرا شکل دیگری به خود می‌گیرد. ‌‌از همه بدتر اینکه، ‌‌میزان ترافیک اینترنتی هر سال 50 درصد نسبت به سال گذشته افزایش می‌یابد. ‌‌بنا بر دیگر گزارش ها، ‌‌میزان دی اکسید کربن تولیدی ناشی از کامپیوترها، ‌‌تا سال 2020 بیش از 280 درصد افزایش می‌یابد که این به معنای 4/1 گیگاتن دی اکسید کربن است. ‌‌البته تلاش‌هایی هم برای کند کردن روند انتشار دی اکسید کربن انجام شده که یکی از آنها راه اندازی دیتاسنترهای سبز است ‌‌در این دیتا سنترها، ‌‌کارایی سیستم‌ها بالا رفته و در نتیجه میزان گرمایی که از نتیجه فعالیت آنها ایجاد می‌شود، ‌‌پایین آمده، ‌‌بنابراین ‌‌انرژی کمتری برای خنک کردن سیستم‌ها مصرف می‌شود. ‌‌اصولا گرایش به سبزسازی در شرکت‌ها افزایش یافته تا آسیب کمتری به محیط زیست وارد شود ‌‌البته باید همچنان منتظر بود و نتیجه را دید. ‌

/ 0 نظر / 8 بازدید